Organizata Botërore e Pronësisë Intelektuale (WIPO)

Organizata Botërore e Pronësisë Intelektuale (WIPO) është një organ i integruar në Kombet e Bashkuara (OKB) për të garantuar mbrojtjen e pronësisë industriale dhe intelektuale.

Organizata Botërore e Pronësisë Intelektuale (WIPO)

Organizata Botërore e Pronësisë Intelektuale lindi në vitin 1967 në Gjenevë të Zvicrës. Ndër objektivat e saj spikat zbatimi i një protokolli të pronësisë intelektuale në nivel ndërkombëtar. Ky mekanizëm duhet të jetë i dobishëm dhe funksional për të gjitha vendet që përfshihen në këtë organizatë.

Mbështetja dhe mbrojtja e pronësisë intelektuale luan një rol themelor në zhvillimin e ekonomisë dhe shkencës. Përveç kësaj, ai gjithashtu inkurajon krijimin e pjesëve kulturore si vepra bibliografike apo muzikë.

Në këtë kuptim, WIPO përbëhet nga 193 shtete anëtare. Midis tyre mund të veçohen sa vijon:

  • Gjermania.
  • SHBA.
  • Indi.
  • Kinë.
  • Japonia.
  • Kolumbia.
  • Meksika.
  • Turqia.

Objektivat e Organizatës Botërore të Pronësisë Intelektuale

Ndër objektivat që mund të veçojmë të Organizatës Botërore të Pronës janë këto:

  • Ofroni shteteve anëtare një infrastrukturë për t’i bërë të pajtueshme sistemet e pronësisë intelektuale të çdo vendi.
  • Bashkëpunoni me vendet për të rritur të gjitha përfitimet e një sistemi të fortë, të qëndrueshëm dhe të sigurt të pronësisë intelektuale.
  • Lehtësimi i rrjedhës së informacionit ndërmjet vendeve për të garantuar mbrojtjen e pronësisë intelektuale në të gjitha shtetet anëtare.
  • Siguroni njohuritë e nevojshme për të krijuar një sistem funksional të pronësisë intelektuale.

Struktura e Organizatës Botërore të Pronësisë Intelektuale

Për sa i përket strukturës së tij, mund ta dallojmë si më poshtë:

  • Organet drejtuese: Ata janë përgjegjës për marrjen e vendimeve brenda organizatës.
    • Asambleja e Përgjithshme e WIPO-së dhe Asambletë e Shteteve Anëtare të secilit Union.
    • Komiteti Koordinues i WIPO.
    • Konferenca e WIPO.
  • Komitetet e përhershme: Organet e ndryshme drejtuese mund të krijojnë komisione në varësi të nevojave të çdo rrethane.
    • Programi dhe Buxheti (PBC).
    • Zhvillimi dhe Pronësia Intelektuale (CDIP).
    • Ndërqeveritare për pronësinë intelektuale dhe burimet gjenetike, njohuritë tradicionale dhe folklorin (CIG).
    • Këshilltar për Përmbarim (ACE).
    • Ligji për Patentat (SCP).
    • Ligji për markat tregtare, dizajnet industriale dhe treguesit gjeografikë (SCT).
    • E drejta e autorit dhe të drejtat e ngjashme (SCCR).
    • Standardet Teknike të WIPO (CWS).

Traktatet e administruara nga Organizata Botërore e Pronësisë Intelektuale

WIPO është përgjegjëse për administrimin e 26 traktateve të përqendruara në tre grupe të mëdha:

  • Mbrojtja e Pronësisë Intelektuale: Këto traktate përfshijnë marrëveshjen se si të mbrohet pronësia industriale në sektorë të ndryshëm.
    • Traktati i Pekinit mbi Performancat Audiovizuale – 2012. Hyri në fuqi në 2020.
    • Konventa e Bernës – 1886.
    • Konventa e Brukselit – 1974.
    • Marrëveshja e Madridit – 1891.
    • Traktati i Marrakeshit – 2013.
    • Traktati i Nairobit – 1981.
    • Konventa e Parisit – 1883.
    • Traktati për të Drejtën e Patentave – 2000.
    • Konventa e fonogrameve – 1971.
    • Konventa e Romës – 1961.
    • Traktati i Singaporit – 2006.
    • Traktati i ligjit për markat tregtare – 1994.
    • Traktati i Uashingtonit – 1989.
    • Traktati i WIPO për të drejtat e autorit – 2002.
    • Traktati i WIPO Performancave dhe Fonogrameve – 1996.
  • Regjistrimi: Modalitetet e ndryshme të regjistrimit bien dakord në varësi të llojit të informacionit që do të mbrohet.
    • Traktati i Budapestit – 1977.
    • Marrëveshja e Hagës – 1925.
    • Marrëveshja e Lisbonës – 1958. Ka hyrë në fuqi në vitin 1966.
    • Marrëveshja dhe Protokolli i Madridit – 1891.
    • Traktati i Bashkëpunimit për Patentat (PCT) – 1970.
  • Klasifikimi: Vendet e aderuara në këtë lloj marrëveshjeje vendosin protokollet për klasifikimin e secilit prej regjistrave.
    • Marrëveshja e Lokarnos – 1968.
    • Marrëveshja e bukur – 1957.
    • Marrëveshja e Strasburgut – 1971.
    • Marrëveshja e Vjenës – 1973.

Së fundi, Konventa e Organizatës Botërore të Pronësisë Intelektuale është instrumenti themelues i institucionit. Ajo u nënshkrua në 1967 në Stokholm, duke hyrë në fuqi në 1970.

Si përfundim, Organizata Botërore e Pronësisë Intelektuale është një institucion i ngarkuar me koordinimin e vendeve anëtare për të garantuar dhe lehtësuar mbrojtjen e pronësisë industriale dhe intelektuale.