Zdolność produkcyjna

Zdolność produkcyjna to pułap maksymalnego pozyskiwania towarów i usług, który można osiągnąć na jednostkę produkcyjną w określonym czasie.

Zdolność produkcyjna

Zdolność produkcyjna to zdolność, którą jednostka produkcyjna musi wytworzyć na maksymalnym poziomie towarów lub usług przy użyciu szeregu dostępnych zasobów. Do jego obliczenia przyjmujemy jako punkt odniesienia pewien okres czasu. Wskaźnik ten jest szeroko stosowany w zarządzaniu przedsiębiorstwem. Ponieważ, jeśli jednostka produkcyjna produkuje poniżej swoich zdolności produkcyjnych, jednostka ta nie jest wykorzystywana z maksymalną wydajnością.

Jeśli chcemy uzyskać zarówno wzrost, jak i spadek mocy produkcyjnych, wiąże się to z procesami inwestycyjnymi lub dezinwestycyjnymi. Innymi słowy, jeśli chcemy zwiększyć moce produkcyjne w fabryce, firma musi zainwestować w nową maszynę, która będzie w stanie wyprodukować więcej.

Na koniec musimy pamiętać, że zdolność produkcyjną mierzy się zawsze z uwzględnieniem optymalnego wykorzystania zasobów, a także posiadania środków produkcyjnych w normalnych warunkach eksploatacyjnych.

Różnica między mocą produkcyjną a wielkością produkcji

Nie należy mylić tych dwóch pojęć. Kiedy mówimy o zdolnościach produkcyjnych, mamy na myśli maksymalną ilość towarów i usług, jaką jednostka produkcyjna może wyprodukować w normalnych warunkach pracy, a także optymalne wykorzystanie zasobów. Z drugiej strony, wielkość produkcji mierzy ilość towarów i usług, które jednostka produkcyjna była w stanie wyprodukować przy dostępnych zasobach i nie zawsze w normalnych warunkach operacyjnych.

W ten sposób, podczas gdy zdolność produkcyjna mierzy maksymalny poziom produkcji, jaki może osiągnąć jednostka produkcyjna, wielkość produkcji mierzy wynik, który został ostatecznie wytworzony w różnych jednostkach produkcyjnych. Innymi słowy, wielkość produkcji niekoniecznie jest równa zdolności produkcyjnej, ponieważ jednostka produkcyjna może działać poniżej swojego maksymalnego poziomu wydajności, uzyskując niższą wielkość produkcji, w przeciwieństwie do swoich zdolności produkcyjnych.

W zarządzaniu biznesem bardzo przydatna jest znajomość tych dwóch faktów. W ten sposób, jeśli znamy wielkość produkcji i jej zdolności produkcyjne, możemy wiedzieć, ile jednostek produkcyjnych przestaje produkować w scenariuszach, w których wielkości produkcji nie osiągają swoich zdolności produkcyjnych. Wystarczy odjąć wielkość produkcji i moce produkcyjne.

Różnica między zdolnością produkcyjną a optymalną zdolnością produkcyjną

Nie należy również mylić tych dwóch pojęć. W wielu scenariuszach zdolność produkcyjna mierzy maksymalny poziom produkcji na jednostkę produkcyjną, przy wykorzystaniu wszystkich dostępnych zasobów w sprzyjających warunkach operacyjnych. Jednak w wielu przypadkach jednostki produkcyjne nie mogą utrzymać maksymalnego poziomu produkcji w długim okresie, podczas gdy popyt nie zawsze wymaga produkcji z maksymalną wydajnością.

W tym celu stosuje się koncepcję optymalnej zdolności produkcyjnej. Innymi słowy, maksymalny poziom, na którym jednostka produkcyjna może produkować w sposób zrównoważony w perspektywie długoterminowej. Oznacza to, że w normalnych warunkach jest to maksymalny poziom, przy którym jednostka produkcyjna może produkować w sposób zrównoważony przez długi czas. Ta koncepcja, w ten sam sposób, jest bardzo przydatna w zarządzaniu biznesem, ponieważ nie zawsze jesteśmy w stanie zapewnić naszym jednostkom produkcyjnym maksymalną wydajność, utrzymując tę ​​wydajność w dłuższej perspektywie. Każde zdarzenie może spowodować zatrzymanie produkcji, powodując poważne problemy dla firmy.

Planowanie zdolności produkcyjnych

Jak powiedzieliśmy, zdolność produkcyjną należy zawsze mierzyć w określonym przedziale czasu. To znaczy, gdy chcemy zaplanować lub wiedzieć, jakie były moce produkcyjne, musimy wziąć pod uwagę czynnik czasu. W ten sposób planowanie produkcji odbywa się w ten sam sposób. Chcąc zaplanować produkcję, musimy określić poziom zdolności produkcyjnych poszczególnych jednostek produkcyjnych przy optymalnej dla firmy wydajności.

W tym celu planowanie produkcji odbywa się z różnych punktów czasowych, którymi są:

  • Krótkoterminowy (mniej niż 6 miesięcy)
  • Średnioterminowy (od 6 do 18 miesięcy)
  • Długoterminowy (od 18 miesięcy)

Teraz, aby przeprowadzić planowanie produkcji u różnych optyków, musimy pamiętać, że zdolność produkcyjna w długim okresie zawsze warunkuje zdolności krótko- i średnioterminowe, co może wymagać szeregu adaptacji procesów, aby osiągnąć cele wyznaczone przez Przedsiębiorstwo.

W ten sposób chcąc zaplanować produkcję, musimy wziąć pod uwagę szereg czynników:

  • Prognoza oczekiwanego popytu.
  • Identyfikacja niezbędnej zdolności do zaspokojenia zapotrzebowania.
  • Identyfikacja alternatyw w przypadku braku możliwości jej spełnienia.
  • Ocena i podejmowanie decyzji.

W ten sposób możemy przeprowadzić planowanie produkcji, które determinuje dobre wyniki firmy w różnych planowanych terminach.

Jakie czynniki warunkują zdolność produkcyjną?

Zdolność produkcyjna jednostki produkcyjnej jest zawsze uwarunkowana szeregiem czynników. Czynniki te decydują o możliwości wyprodukowania mniej lub bardziej w ograniczonym czasie.

Dlatego możemy podzielić te czynniki warunkujące na dwie kategorie:

  • Czynniki wewnętrzne.
  • Czynniki zewnętrzne.

Wśród czynników wewnętrznych, które mogą warunkować zdolność produkcyjną, warto wyróżnić:

  • Sprzęt i konserwacja.
  • Instalacje.
  • Dystrybucja zakładu produkcyjnego i procesu produkcyjnego.
  • Dostępne zasoby.
  • Przedsiębiorczość.
  • Systemy kontroli jakości.
  • Zarządzanie miejscami pracy.
  • Zarządzanie pracownikami.
  • Projekt produktu lub usługi.
  • Zasoby finansowe.

Z drugiej strony wśród czynników zewnętrznych, które mogą warunkować moce produkcyjne, warto podkreślić:

  • Ramy instytucjonalne.
  • Środowisko polityczne.
  • Ustawodawstwo i aktualne regulacje.
  • związkowe układy zbiorowe.
  • Umowy firmowe.
  • Pojemność dostawcy.
  • Otoczenie gospodarcze.
  • Konkurencja biznesowa.
  • Relacje z instytucjami kredytowymi.

Te czynniki wewnętrzne i zewnętrzne muszą być zawsze brane pod uwagę, ponieważ warunkują one zarówno nasze możliwości produkcyjne, jak i funkcjonowanie firmy.

Jak obliczana jest zdolność produkcyjna?

Jeśli chcemy wiedzieć, jaka jest zdolność produkcyjna jednostki produkcyjnej, wzór na obliczenia jest dość prosty. Sposobem na to byłoby przede wszystkim obliczenie liczby godzin na jednostkę produkcyjną, którą mamy do dyspozycji. Oznacza to, że jeśli mamy 8-godzinny dzień pracy, w którym mamy 10 jednostek produkcyjnych, łączna liczba godzin produkcyjnych wynosi 80 godzin.

Po drugie, musimy zmierzyć zdolność produkcyjną produktu w oparciu o jednostkę produkcyjną i dostępne godziny. Oznacza to, że musimy podzielić zdolność produkcyjną na przedmiot przez liczbę dostępnych godzin, uzyskując w ten sposób dzienną zdolność produkcyjną. Innymi słowy, załóżmy, że każda jednostka produkcyjna potrzebuje 1 godziny na wyprodukowanie jednej jednostki towaru lub usługi. Do obliczeń musimy podzielić liczbę dostępnych godzin (80) przez czas potrzebny do wytworzenia jednostki produkcji, aby wytworzyć jednostkę produktu lub usługi (1). W ten sposób uzyskalibyśmy dzienną zdolność produkcyjną.

W tym przykładzie dzienna zdolność produkcyjna wynosiłaby 80, ponieważ mamy 80 godzin produkcji dziennie, podczas gdy wyprodukowanie każdej wyprodukowanej jednostki zajmuje średnio 1 godzinę.

Po trzecie i znacznie prostsze. Jeśli chcemy zmierzyć miesięczną zdolność produkcyjną jednostek produkcyjnych, wystarczy wziąć dzienną wydajność uzyskaną w poprzednim kroku i pomnożyć ją przez liczbę dni roboczych, które mamy w miesiącu. W ten sam sposób należałoby obliczyć roczną zdolność produkcyjną, gdyż należałoby pomnożyć przez liczbę przepracowanych dni w roku.

Następnie, mając te dane, mogliśmy już uzyskać kolejną serię wskaźników, takich jak wielkość produkcji czy wskaźnik efektywności. Oznacza to, że jeśli wiemy, że dzienna zdolność produkcyjna wynosi 80 sztuk, jeśli produkujemy 40, możemy wiedzieć, że stopień wykorzystania wynosi 50%. Innymi słowy, wielkość produkcji wynosiłaby 50% w stosunku do jej zdolności produkcyjnych.