Pasma wahań

Pasma wahań to maksymalne i minimalne wartości, pomiędzy którymi jedna waluta może wahać się względem innej zgodnie z pewnymi ograniczeniami.

Pasma wahań

Pasma wahań są terminem makroekonomicznym, który jest częścią agregatów monetarnych oraz polityki gospodarczej i monetarnej banków centralnych. Znane są również jako opaski wypornościowe.

Pasma wahań dotyczą tylko krajów lub obszarów, które mają własną walutę. Jednak w tych krajach, które nie mają własnej waluty, takich jak Ekwador, którego walutą jest dolar, ta okoliczność nie występuje.

Banki centralne są instytucjami odpowiedzialnymi za zapewnienie stabilności kursu walutowego wokół tych marginesów wahań wokół średniego kursu walutowego lub oficjalnego kursu walutowego. Te marginesy wahań nazywane są punktami interwencyjnymi.

Kiedy kurs wymiany przekracza te ostrożnościowe poziomy, Bank Centralny interweniuje, kupując i sprzedając walutę, aby utrzymać ją na tych poziomach. Bardzo wyraźnym przykładem ingerencji w kurs walutowy jest Szwajcarski Bank Centralny i jego interwencja w jego kurs wobec euro na poziomie 1,18-1,20 na początku 2015 roku, porzucając jego kurs. .

Rodzaje systemów wymiany

W systemach monetarnych istnieje kilka rodzajów systemów wymiany, w zależności od ograniczeń, którym podlega, które mogą być stałe, elastyczne lub mieszane.

Wśród systemów mieszanych spotykamy kursy walut z pasmami wahań, które wskazują, w jakim stopniu jedna waluta może być wyceniana względem innej według kursu, który pozostając stały, może wykazywać niewielkie odchylenia typowe dla makroekonomicznej gry politycznej.

System ten opiera się na założeniu, że na wolnym rynku, gdzie istnieje wiele walut, trudno jest samemu ustalić stały kurs między walutami, a także nierealny, dla którego ustalone są pewne zasady działania i marginesy działania utrzymywać w jak największym stopniu parytet w relacjach między dwiema lub więcej walutami.

Rodzaje pasm wahań

Istnieją dwa rodzaje pasm wahań:

  1. Symetryczne: to te, które obracają się wokół oficjalnego centralnego kursu wymiany. Na przykład +/- 1%.
  2. Asymetryczne: są to te, które różnią się w zależności od zmiany kursu walutowego.

Można zatem powiedzieć, że banki centralne działają na rzecz utrzymania stabilnych kursów walutowych, które wpływają na bilans handlowy krajów. Są z kolei instrumentem polityki pieniężnej, którego interwencję mogą przeprowadzić tylko oni.

Pamiętajmy, że np. politykę pieniężną w UE prowadzi EBC (Europejski Bank Centralny), a więc banki narodowe nie mogą tej interwencji przeprowadzić.

Euro, przykład ustanowienia pływających pasm

Przypadek ten miał miejsce na przykład podczas przyjmowania europejskiego systemu walutowego przy wejściu do euro, gdzie kraje musiały ustalać swoją walutę na markę niemiecką, a następnie na walutę referencyjną, a wahania nie powinny przekraczać plus minus 3 % uzgodnionej stawki początkowej.

Pozwoliło to krajom na przyjęcie przez kilka lat stabilnej polityki pieniężnej, która pozwoliła im wejść w silną walutę bez silnych nierównowag lub dużych wahań, które uniemożliwiłyby im dostęp do kolejnej stałej waluty wymiany (euro), w której decyzje monetarne były podejmowane w jednym banku centralnym z odpowiednią utratą suwerenności, a jednak nie pomogło krajom takim jak Grecja, Portugalia, Włochy czy Hiszpania nie mieć żadnych trudności.