Ostracyzm

Ostracyzm odnosi się do skazania na wygnanie ludzi, których nie uważano za dobrotliwych dla demokracji starożytnej Grecji.

Ostracyzm

Ogólnie rzecz biorąc, ostracyzm odnosi się do izolacji społecznej. Dzieje się tak, gdy człowiek z różnych powodów wycofuje się z życia społecznego; chociaż nałożenie jest bardziej powszechne niż samonarzucanie.

Termin ten ma swoje korzenie w starożytnej Grecji i był to wygnanie ludzi uważanych za szkodliwe dla życia publicznego. Dotyczy to również innych dziedzin, takich jak polityka czy stosunki społeczne.

Pochodzenie ostracyzmu

Jak wspomniano na początku, termin pochodzi ze starożytnej Grecji, ale ma bardzo osobliwe pochodzenie.

Etymologicznie ostracyzm pochodzi od greckiego ostrakismós , które z kolei pochodzi od óstrakon , który był kawałkiem ceramiki, na którym zapisywano imiona ewentualnych zesłańców.

W VI wieku. C. opracował w Atenach prawo ostracyzmu, na mocy którego konkretną osobę skazano na wygnanie. Operacja wyglądała następująco: raz w roku zgromadzenie spotykało się i głosowało przez podniesienie ręki, czy wygodnie jest zastosować ostracyzm. Kilka miesięcy później spotkała się ponownie, łącznie z 6000 obywateli, i każdy z nich napisał na wspomnianych wcześniej fragmentach ceramiki nazwisko osoby, którą proponował na wygnanie. Osoba, która miała określoną liczbę głosów, musiała opuścić polis.

Termin, w którym obywatel musiał opuścić miasto, wynosił dziesięć dni, a przedłużenie wyroku dziesięć lat. Wydaje się, że kara nie była przesadnie surowa, ponieważ wygnaniec zachował obywatelstwo i mógł zostać ponownie przyjęty w głosowaniu powszechnym przed końcem wspomnianej kadencji. Na początku prawo było stosowane w celu powstrzymania obraźliwych i tyrańskich praktyk tych, którzy dzierżyli władzę. Ale z biegiem lat stał się bronią polityczną, za pomocą której eliminowano politycznych przeciwników.

Jak właśnie widzieliśmy, termin ten kryje się w dziwnym zbiegu okoliczności, że głosy zostały wykonane z połamanych fragmentów ceramiki wykonanej przez rzemieślników. Ponieważ głosowanie odbywało się na terenie, na którym mieli swoje warsztaty.

ostracyzm polityczny

Ostracyzm jest nadal bardzo obecny w polityce, ale nie w taki sposób, jak miało to miejsce w Grecji. W tym sensie pojawia się, gdy osoba z pewnej partii zaczyna się oddzielać w ramach własnej formacji.

Niektóre z przyczyn tego, co się dzieje, to:

  • Nie zgadzam się z programem politycznym stosowanym w niektórych wyborach.
  • Niezgoda na sojusze i pakty proponowane przez kierownictwo partii.
  • Krytyka, jaką można postawić na funkcjonowanie partii lub jej rządu.
  • Rozbieżność przed ideologiczną ewolucją partii.

Społeczny ostracyzm

Termin ostracyzm, jak wiemy i jak widzieliśmy na przykładzie starożytnej Grecji, dotyczy również sfery społecznej. Jeśli jest to „narzucone” przez inne osoby, jest to równoznaczne z wykluczeniem, zgodnie z linią z poprzedniej sekcji. Cierpią na nią ci ludzie, którzy cieszyli się pewnymi związkami i aktywnością społeczną, ale z wielu powodów zostali z nich odsunięci. Reszta osób, z którymi dzielił tę działalność, odłożyła ją na bok, aby mógł porzucić tę praktykę.

Jeśli z drugiej strony jest narzucony sobie, odnosi się do dobrowolnej izolacji z powodów takich jak sława i niemożność prowadzenia normalnego życia. Realizowana jest przez wiele celebrytów ze świata sztuki i sportu, za to, że ma introwertyczny charakter, który zderza się ze sławą wywodzącą się z ich zawodu. Rozwój ich codziennego życia ogranicza się w dużej mierze do środowiska rodzinnego i zawodowego, pozostawiając czynności, które mogą wiązać się z nadmiernymi kontaktami społecznymi.