Ładunek fabryczny

Obciążenie fabryki to wszystkie te koszty, które musi ponieść dane centrum produkcyjne, aby osiągnąć ustalone wcześniej cele. Wydatki te są kosztami pośrednimi, ponieważ zależą od wielkości podniesionej produkcji.

Ładunek fabryczny

Innymi słowy, obciążenie fabryki to wszystkie te koszty, które musi ponieść firma lub centrum produkcyjne, aby osiągnąć wyznaczone przez nią cele produkcyjne. W tym sensie obciążenie produkcyjne to nic innego jak wydatki na produkcję, które posiada firma. Innymi słowy, mówimy o koszcie pośrednim, ponieważ wielkość tego obciążenia zależy od tego, jak postawiono cele, a także od poziomu produkcji, któremu poddawana jest firma.

Obciążenie produkcyjne reprezentuje wszystkie wydatki poniesione podczas procesu produkcyjnego. Dlatego można je przypisać różnym jednostkom produkcyjnym.

Praca bezpośrednia, jak również sam materiał bezpośredni, nie są uważane za obciążenie fabryczne, ponieważ nie można ich przypisać do niektórych jednostek produkcyjnych.

Charakterystyka obciążenia fabrycznego

Jak powiedzieliśmy, obciążenie fabryki skupia w sobie wszystkie te koszty, które jako niezbędne do produkcji centrum są generowane pośrednio dla firmy. Musimy pamiętać, godne redundancji, że koszty te są pośrednie, ponieważ są bezpośrednio związane z wielkością produkcji. Tak więc, gdy zwiększamy jednostkę marginalną, wiąże się z tym wydatek.

Z tego powodu głównymi cechami obciążenia fabrycznego są:

  • Rachunki wykazują niejednorodność.
  • Składa się z ogromnej różnorodności artykułów.
  • Jej skojarzenie z wytwarzanym dobrem nie jest konieczne.
  • Należy go przeznaczyć na produkcję w sposób szacunkowy.
  • Charakteryzuje się różnorodnością zachowań na różnych poziomach produkcji.

Podsumowując, są to cechy, które reprezentują ten rodzaj obciążenia. Nie powinni jednak być jedynymi. Innymi słowy, związek ten mógłby zostać rozszerzony, w zależności od każdego przypadku.

Jakie koszty integruje obciążenie fabryczne?

Wśród kosztów wchodzących w skład obciążenia produkcyjnego musimy bardzo dobrze oddzielić te, które są kosztami bezpośrednimi, jak i te, które są pośrednie. Określa to w swojej definicji, jaki rodzaj kosztów powinien być powiązany z tą kalkulacją.

W Economipedii zestawiliśmy te, które składają się na to obliczenie, o których wspominamy poniżej:

  • Praca pośrednia.
  • Surowiec pośredni.
  • Inne koszty pośrednie.

Główną różnicą, która decyduje o tym, czy koszt oblicza obciążenie produkcyjne, jest to, czy można go obiektywnie przypisać do jednostki produkcyjnej, co ma miejsce tylko w przypadku kosztów bezpośrednich.

Rodzaje ładunków fabrycznych

W zależności od produkcji jaką firma posiada, jak również wzrosła, istnieje kilka rodzajów ładunków. Dlatego w zależności od tych kosztów, które są związane z produkcją, możemy podzielić obciążenie produkcyjne na trzy typy:

  • Naprawiono: Koszty pozostają stałe, nawet w obliczu zmian w produkcji.
  • Zmienna: Koszty są zróżnicowane, w zależności głównie od wielkości produkcji centrum.
  • Mieszany: składa się z części stałej oraz innej zmiennej.

Te wyżej wymienione kategorie również zawierają szereg podkategorii. Jednak te wymienione powyżej reprezentują trzy główne typy.

Jak uzyskuje się ustaloną z góry stawkę fabryczną?

Po oszacowaniu zabudżetowanego przez firmę poziomu produkcji, a także kalkulacji pośrednich kosztów produkcji, musimy przystąpić do obliczenia z góry określonej stawki obciążenia fabryki.

Stawkę tę można obliczyć na podstawie listy pozycji zabudżetowanych:

  • Godziny pracy bezpośredniej.
  • Bezpośredni koszt pracy.
  • Bezpośredni koszt materiału.
  • Jednostki produkcyjne.
  • Godziny pracy bezpośredniej.
  • Godziny pracy maszyny.
  • Podstawowa cena.

Zatem wzór na znalezienie z góry określonej stawki jest następujący:

TP = CIFp / BP

Gdzie:

  • TP = stawka domyślna.
  • CIFp = pośrednie koszty produkcji.
  • BP = podstawa budżetowa.

W tym sensie za pomocą tego wzoru i opierając się na jednym z wyżej wymienionych elementów, możemy uzyskać z góry określony wskaźnik obciążenia fabrycznego na podstawie elementu, który chcemy. Aby to zrobić, w następnej sekcji przedstawiliśmy przykład, aby dokończyć jego zrozumienie.

Przykład

W poniższym przykładzie wydobędziemy z góry określony współczynnik obciążenia fabryki, wybierając jako podstawę wyprodukowane jednostki. W tym celu posiadamy następujące dane:

  • Budżet sprzedaży: 500 sztuk.
  • Inwentarz początkowy: 100 sztuk.
  • Ostateczne pożądane zapasy: 50 sztuk.
  • Szacowany pośredni koszt produkcji: 50 000 dolarów.

Teraz przystępujemy do obliczeń, aby wyodrębnić wszystkie jednostki, które musimy wyprodukować. Aby to zrobić, musimy wykonać następującą formułę:

Łączna liczba jednostek = (budżet sprzedaży — początkowe zasoby reklamowe) + pożądane końcowe zasoby reklamowe

Stosując ten wzór otrzymalibyśmy:

(500 – 100) + 50 = 450 jednostek.

Gdy mamy już jednostki, które musimy wyprodukować, musimy przeprowadzić następującą formułę, aby móc przypisać pośredni koszt wytworzenia każdej z tych jednostek.

Pośredni jednostkowy koszt wytworzenia = (Szacowany koszt pośredni / Suma jednostek)

Zatem stosując wzór otrzymalibyśmy następujący jednostkowy koszt pośredni:

TP = CIFp / BP = 50 000 / 450 = 111,1 dolarów.

Kwota 111,1 USD to domyślna stawka fabryczna.