Efektywność kosztowa

Koszt efektywności lub koszt efektywności to strata ekonomiczna spowodowana nieefektywną alokacją zasobów.

Efektywność kosztowa

Koszt wydajności jest również często nazywany „deadweight lossem” i może wystąpić, gdy rynek towaru lub usługi nie znajduje się w równowadze rynkowej. Koszt efektywności charakteryzuje się tym, że strata wygenerowana dla jednej części transakcji nie jest kompensowana wyższymi zyskami, które może uzyskać druga.

Przykłady kosztów wydajności

  • Monopol : Kiedy istnieje monopol, produkuje się mniej jednostek i pobierana jest wyższa cena niż w równowadze konkurencyjnej. Jednak utrata wydajności nie znajduje odzwierciedlenia w wyższej cenie, jaką napotykają konsumenci, ale wynika z faktu, że jednostki cenione przez konsumentów nie są już produkowane i byliby gotowi zapłacić za nie cenę rynkową.
  • Podatki : Kiedy podatek jest nakładany na towar lub usługę, cena, z jaką mają do czynienia konsumenci, generalnie wzrasta, a cena otrzymywana przez dostawców spada. W konsekwencji zmniejsza się produkcja i sprzedaż towaru. Utrata wydajności generowana przez podatek wynika z faktu, że istnieją transakcje, które są wyceniane i zatrzymywane, podczas gdy rząd nie może pobierać za sprzedaż, która nie została dokonana.
  • Limity cenowe i kontrola czynszu: zniechęcają do podaży, gdy konsumenci są gotowi zapłacić za towary lub usługi. Kontrola cen szkodzi zarówno sprzedającym, jak i kupującym.
  • Płaca minimalna: zniechęca do zatrudniania pracowników, zwłaszcza mniej wykwalifikowanych.

W wielu przypadkach utratę wydajności można zmierzyć graficznie. I tak np. w przypadku monopolu utratę efektywności mierzy się jako obszar wynikający z różnicy między sytuacją konkurencji doskonałej a równowagą monopolu.

Kiedy rynek przechodzi z równowagi konkurencyjnej do równowagi monopolistycznej, część nadwyżki konsumenta jest przekazywana monopoliście, ale następuje utrata wydajności odpowiadająca wartości jednostek, które przestały być sprzedawane.