Relatief luxe goed

Een relatief luxegoed is een goed dat voor een type klant als een luxegoed wordt beschouwd. In een ander segment met een hoger inkomen is het echter een noodzaak.

Relatief luxe goed

Op een andere manier gezien, hangt de classificatie van een relatief luxegoed af van het persoonlijk besteedbaar inkomen of het vermogen van de eindverbruiker.

Dat wil zeggen, voor een persoon met een gemiddeld inkomen kunnen deze goederen als luxe worden beschouwd. Voor een persoon met een hoge koopkracht is het echter een normaal goed, of zelfs een noodzaak.

Benodigdheden en luxegoederen waren traditioneel scherp van elkaar gescheiden. Het toenemende economische welzijn in het grootste deel van de wereld heeft dure goederen echter toegankelijker gemaakt.

Dit werd ook gedreven door een betere toegang tot financieringsmiddelen zoals leningen of bankkredieten.

Deze democratisering van luxe, een product van globalisering, heeft tot op zekere hoogte bijgedragen aan de opkomst van zogenaamde relatieve luxegoederen.

In ons dagelijks leven zijn er veel relatieve luxegoederen. We zien het bijvoorbeeld in de cosmetica-industrie, in de modesector, in premium food, in entertainment en zelfs in toeristische diensten.

Prijselasticiteit van een relatief luxegoed

In micro-economische termen heeft een relatief luxegoed een prijselasticiteit groter dan 1 voor een consumenteninkomensniveau. Dit betekent dat een prijsverandering de vraag naar het goed sterk beïnvloedt en daarom niet zo noodzakelijk is.

Als alternatief kan het relatieve luxegoed ook een prijselasticiteit van minder dan 1 hebben voor een grotere schaal van inkomen. Dit betekent dat het product zeer noodzakelijk is voor de consument, ongeacht de prijsveranderingen die zich voordoen.

Hieruit volgt dat het inkomensniveau rechtstreeks van invloed is op de vraag. Een product kan dus als luxe worden beschouwd door een persoon met een laag inkomen, maar het kan normaal zijn voor een ander persoon met een hoog inkomen.