Interventie op de valutamarkt

Interventie op de valutamarkt is een actie van de centrale bank van een land op een valuta om de wisselkoers ten opzichte van andere valuta’s te beheersen om een ​​buitensporige devaluatie van die valuta te voorkomen en daardoor een klimaat van algemeen wantrouwen te creëren over de situatie van de economie van dat land of die economische zone.

Interventie op de valutamarkt

Er zijn andere argumenten om de wisselkoers te beheersen, zoals het beheersen van de inflatie, de rentetarieven en de financieringskosten, evenals het bevorderen van de exportactiviteit en de handelsbalans.

Al deze interventies maken deel uit van het monetaire beleid van een land of economische zone en hebben als voornaamste doel het vertrouwen van investeerders te garanderen, aangezien de markten worden gedreven door verwachtingen.

In Europa is het bijvoorbeeld de Centrale Bank, de ECB, die de macht heeft om in te grijpen op de valutamarkt om de reserves in andere valuta’s te controleren en in het bijzonder de wisselkoers van de euro ten opzichte van andere. Hoewel het waar is, is de meest gecontroleerde pariteit de wisselkoers van EurUsd of EurChf.

Twee voorbeelden van interventie op de valutamarkt

  1. Een van de grootste interventies van de afgelopen jaren is door Zwitserland uitgevoerd in de EurChf- pariteit op de drempel van zijn optimale wisselkoers op 1,20 door tussenkomst van zijn Centrale Bank sinds 2011.

Het is gerealiseerd door het evenwicht tussen vraag en aanbod door Zwitserse franken te kopen en te verkopen en de wisselkoers binnen een bereik van 1,19-1,20 te houden om de macro-economische aggregaten te beheersen. De Centrale Bank kende de maximale historische hoeveelheid vraag en aanbod van haar wisselkoers ten opzichte van de euro en kon met deze variabele spelen om op de markt te opereren en het evenwicht tussen vraag en aanbod te handhaven, aangezien zij het totale aanbod kende dat op de markt, aangezien de posities van beleggers werden gefilterd en deze werden afgedekt als ze te groot waren, zodat er geen significante onbalans in de wisselkoers zou zijn, hiervoor had de Centrale Bank van Zwitserland grote geldreserves in uw valutawissel in deze twee valuta. Daarom waren het de Centrale Bank en de financiële tussenpersonen die eraan verbonden waren, die posities in portefeuilles van Zwitserse franken in hun pariteit met de euro in- en uitschakelden.

EUR CHF

2. Een ander voorbeeld is te vinden in Argentinië sinds 2011, veroorzaakt als gevolg van het verschil tussen de officiële wisselkoers en de straatwisselkoers, of ook wel de blauwe wisselkoers genoemd, die een aanzienlijke devaluatie van de Argentijnse peso veroorzaakte (zie auteur’s advies over de wisselkoers).

Er zijn daarom verschillende interventiemodellen op de valutamarkt en ze hebben allemaal tot doel de nationale munteenheid te beschermen, aangezien ze de waarde ervan kunnen verlagen en de neerwaartse speculatie ervan kunnen bevorderen.

De redactie beveelt aan:

  • Deviezenaandelen
  • Valuta-omzetter