Internationale Arbeidsorganisatie (IAO)

De Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) is een afhankelijke instantie van de Verenigde Naties (VN). Het gaat om zaken die te maken hebben met werk en arbeidsverhoudingen. Het ontstond in 1919, als gevolg van het Verdrag van Versailles en met als doel het bevorderen van waardig werk.

Internationale Arbeidsorganisatie (IAO)

Door werknemers, overheden en werkgevers samen te brengen, stelt de ILO arbeidsreglementen op met het oog op fatsoenlijk werk. Zo gaat de filosofie van de ILO ervan uit dat met fatsoenlijke banen economische welvaart en sociale vrede worden bereikt.

Hoofddoelstellingen van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO)

De belangrijkste doelen die de IAO zichzelf heeft gesteld, beslaan vier actiegebieden:

  • Bevorder respect voor arbeidsvoorschriften en werknemersrechten.
  • Vecht voor fatsoenlijke lonen voor arbeiders.
  • Meer sociale bescherming voor werknemers.
  • Bevorder dialoog en onderhandeling tussen regeringen, werkgevers en werknemers.

Om deze doelstellingen te bereiken, stelt de ILO arbeidsreglementen op, bereidt programma’s op internationaal niveau voor, met als doel de grondrechten en sociale en arbeidsvoorwaarden te versterken, en bevordert technische samenwerking op het gebied van arbeidsaangelegenheden op internationaal niveau.

Hoe de ILO werkt

De ILO wordt gedefinieerd als een tripartiete organisatie, aangezien zij werkgevers, regeringen van de lidstaten en werknemers omvat. Het heeft tot taak de dialoog tussen werkgevers en vakbonden over sociaal en economisch beleid te ondersteunen.

De interne structuur van de ILO is als volgt:

  • Internationale Arbeidsconferentie : naast het orgaan dat beslist over arbeidsregelgeving, zal het ook dienen als een orgaan voor debat over sociale en arbeidskwesties. Het zorgt ook voor de goedkeuring van de IAO-begroting.
  • Raad van Bestuur : Heeft uitvoerende macht. Met andere woorden, het voert de programma’s van de ILO uit en zorgt voor de budgettaire aspecten van de organisatie.
  • International Labour Office : Het is de toezichthoudende instantie. Het is belast met de controlefuncties van de Raad van Bestuur.

Opgemerkt moet worden dat het werk van de Raad van Bestuur wordt geadviseerd door commissies met deskundigen die zijn ingebracht door werkgevers, regeringen en vakbondsorganisaties.

Aan de andere kant worden er van tijd tot tijd vergaderingen van de IAO-lidstaten gehouden om de belangrijkste arbeids- en sociale kwesties aan de orde te stellen.

Wat zijn de werkterreinen van de ILO?

Om de internationale normen van de ILO van kracht te laten worden, is er een systeem van toezicht en controle. Met andere woorden, de ILO zorgt ervoor dat ondertekende verdragen worden nageleefd.

De organisatie monitort hiervoor regelmatig de manier waarop de afspraken worden toegepast en geeft aan op welke punten het beter kan. Verder kan de ILO de lidstaten adviseren.

Ontwikkelingssamenwerking is een ander belangrijk actieterrein van de ILO. Daartoe bevordert de ILO programma’s die zich inzetten voor fatsoenlijk werk. Hierin wordt de inzet van werkgevers, overheden en werknemers gevraagd om mee te doen.

Kortom, het gaat om het voeren van beleid dat duurzame ontwikkeling mogelijk maakt en zich tegelijkertijd vertaalt in waardig werk.

Het ILO-programma en de begroting

Het ILO-programma en -budget moeten om de twee jaar worden goedgekeurd door de Internationale Arbeidsconferentie.

Het programma en de begroting stellen dus de doelstellingen vast die over twee jaar moeten worden bereikt, de middelen die zullen worden toegewezen om ze te bereiken, terwijl de uitgaven worden goedgekeurd die relevant worden geacht.

Maar waar haalt de ILO de financiering vandaan?

Hoofdzakelijk via drie manieren:

  • Door de pro rata bijdragen van de landen waaruit het bestaat.
  • Door vrijwillige bijdragen van de belangrijkste partners.
  • Bijdragen van openbare instanties, financiële instellingen en instanties die afhankelijk zijn van de VN.