Ταξική συνείδηση

Η ταξική συνείδηση ​​είναι, σύμφωνα με τον μαρξισμό, ένα στοιχείο με το οποίο τα άτομα συνειδητοποιούν ότι ανήκουν σε μια συγκεκριμένη κοινωνική τάξη και μπορούν να ενεργήσουν ανάλογα κοινωνικά για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους.

Ταξική συνείδηση

Η ταξική συνείδηση ​​είναι ένα αξίωμα της μαρξιστικής μελέτης της οικονομίας και της κοινωνίας που δίνει στο άτομο, που δίνει στο προλεταριακό άτομο το εργαλείο να οργανωθεί σε μια προλεταριακή εργατική τάξη και να πολεμήσει την εκμετάλλευση που υπέστη η καπιταλιστική αστική τάξη.

Σύμφωνα με αυτή την κομμουνιστική και μαρξιστική υπόθεση, η ταξική συνείδηση ​​εμποδίζει την αποξένωση του ατόμου. Αφού είναι σε θέση να κατανοήσει την κατάστασή του ως καταπιεσμένος εργάτης και μπορεί να ενεργήσει ανάλογα αποκαλύπτοντας τον εαυτό του.

Με αυτόν τον τρόπο, χάρη σε αυτή την ταξική συνείδηση, κάθε άτομο έχει τη δυνατότητα να αναγνωρίσει τον εαυτό του ως μέρος μιας ορισμένης κοινωνικοοικονομικής ιεραρχίας. Σύμφωνα με τον μαρξισμό, αυτό συμβαίνει με δύο τρόπους:

  • Είσαι μέλος της αστικής και καπιταλιστικής τάξης που κατέχει τα κρατικά μέσα παραγωγής
  • Είτε είσαι μέρος της εργατικής τάξης είτε του προλεταριάτου.

Δυνατότητες που ανοίγει η ταξική συνείδηση

Η κατανόηση ότι υπάρχει μια ανταγωνιστική και αντίθετη σχέση μεταξύ της αστικής τάξης και του προλεταριάτου είναι η πρωταρχική ιδέα για να γεννηθεί η ταξική συνείδηση. Αντίθετα, και όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, θα υπήρχε αποξένωση από την κοινωνία αν δεν ήταν δυνατό να εδραιωθεί αυτή η διαφοροποίηση μεταξύ της αστικής και της προλεταριακής τάξης σε καθημερινή βάση.

Με αυτόν τον τρόπο η εργατική τάξη έχει, σύμφωνα με τους λόγους του Καρλ Μαρξ, την υποχρέωση να αναγνωρίσει τον εαυτό της ως τέτοιο και να τείνει προς την ταξική πάλη και, ως τελικό αποτέλεσμα, τη δικτατορία του προλεταριάτου.

Με αυτή την έννοια, μπορεί να οριστεί ότι η ταξική συνείδηση ​​είναι η βάση της μετέπειτα εργατικής επανάστασης από την πλευρά του προλεταριάτου. Αυτό συμβαίνει επειδή το πρώτο βήμα για να γίνει αυτό είναι να αποφύγουμε την αποξένωση και να αποκτήσουμε αυτοαναγνώριση ή αυτοεπιβεβαίωση ως τάξη καταπιεσμένη από το καπιταλιστικό σύστημα.