Παγκόσμιος Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας (WIPO)

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Διανοητικής Ιδιοκτησίας (WIPO) είναι ένας φορέας ενσωματωμένος στα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) για να εγγυάται την προστασία της βιομηχανικής και πνευματικής ιδιοκτησίας.

Παγκόσμιος Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας (WIPO)

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας γεννήθηκε το 1967 στη Γενεύη της Ελβετίας. Μεταξύ των στόχων της ξεχωρίζει η εφαρμογή πρωτοκόλλου πνευματικής ιδιοκτησίας σε διεθνές επίπεδο. Ο εν λόγω μηχανισμός πρέπει να είναι επωφελής και λειτουργικός για όλες τις χώρες που περιλαμβάνονται σε αυτόν τον οργανισμό.

Η υποστήριξη και η προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας διαδραματίζει θεμελιώδη ρόλο στην ανάπτυξη της οικονομίας και της επιστήμης. Επιπλέον, ενθαρρύνει επίσης τη δημιουργία πολιτιστικών κομματιών, όπως βιβλιογραφικά έργα ή μουσική.

Υπό αυτή την έννοια, ο WIPO αποτελείται από 193 κράτη μέλη. Μεταξύ αυτών μπορούν να επισημανθούν τα ακόλουθα:

  • Γερμανία.
  • ΗΠΑ.
  • Ινδία.
  • Κίνα.
  • Ιαπωνία.
  • Κολομβία.
  • Μεξικό.
  • Τουρκία.

Στόχοι του Παγκόσμιου Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας

Μεταξύ των στόχων που μπορούμε να επισημάνουμε του Παγκόσμιου Οργανισμού Περιουσίας είναι οι εξής:

  • Προσφέρετε στα κράτη μέλη μια υποδομή για να καταστήσουν συμβατά τα συστήματα πνευματικής ιδιοκτησίας κάθε χώρας.
  • Συνεργαστείτε με χώρες για να βελτιώσετε όλα τα οφέλη ενός σταθερού, σταθερού και ασφαλούς συστήματος πνευματικής ιδιοκτησίας.
  • Διευκόλυνση της ροής πληροφοριών μεταξύ των χωρών για την εγγύηση της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας σε όλα τα κράτη μέλη.
  • Παροχή των απαραίτητων γνώσεων για τη δημιουργία ενός λειτουργικού συστήματος πνευματικής ιδιοκτησίας.

Δομή του Παγκόσμιου Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας

Όσον αφορά τη δομή του, μπορούμε να το διαφοροποιήσουμε ως εξής:

  • Όργανα διοίκησης: Είναι υπεύθυνα για τη λήψη αποφάσεων εντός του οργανισμού.
    • Η Γενική Συνέλευση του WIPO και οι Συνελεύσεις των κρατών μελών κάθε Ένωσης.
    • Η Επιτροπή Συντονισμού του WIPO.
    • Διάσκεψη WIPO.
  • Μόνιμες επιτροπές: Τα διάφορα διοικητικά όργανα μπορούν να δημιουργήσουν επιτροπές ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε περίστασης.
    • Πρόγραμμα και Προϋπολογισμός (PBC).
    • Ανάπτυξη και Πνευματική Ιδιοκτησία (CDIP).
    • Διακυβερνητικό για την πνευματική ιδιοκτησία και τους γενετικούς πόρους, την παραδοσιακή γνώση και τη λαογραφία (CIG).
    • Σύμβουλος για την επιβολή (ACE).
    • Δίκαιο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (SCP).
    • Δίκαιο περί εμπορικών σημάτων, Βιομηχανικά Σχέδια και Γεωγραφικές Ενδείξεις (SCT).
    • Πνευματικά δικαιώματα και συγγενικά δικαιώματα (SCCR).
    • Τεχνικά Πρότυπα WIPO (CWS).

Συνθήκες που διαχειρίζεται ο Παγκόσμιος Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας

Ο WIPO είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση 26 συνθηκών συγκεντρωμένων σε τρεις μεγάλες ομάδες:

  • Προστασία της Πνευματικής Ιδιοκτησίας: Αυτές οι συνθήκες περιλαμβάνουν τη συμφωνία για τον τρόπο προστασίας της βιομηχανικής ιδιοκτησίας σε διάφορους τομείς.
    • Συνθήκη του Πεκίνου για τις Οπτικοακουστικές Παραστάσεις – 2012. Τέθηκε σε ισχύ το 2020.
    • Σύμβαση της Βέρνης – 1886.
    • Σύμβαση των Βρυξελλών – 1974.
    • Συμφωνία της Μαδρίτης – 1891.
    • Συνθήκη του Μαρακές – 2013.
    • Συνθήκη του Ναϊρόμπι – 1981.
    • Σύμβαση του Παρισιού – 1883.
    • Συνθήκη για το δίκαιο των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας – 2000.
    • Σύμβαση Φωνογραμμάτων – 1971.
    • Σύμβαση της Ρώμης – 1961.
    • Συνθήκη Σιγκαπούρης – 2006.
    • Συνθήκη για το δίκαιο των εμπορικών σημάτων – 1994.
    • Συνθήκη της Ουάσιγκτον – 1989.
    • Συνθήκη για τα πνευματικά δικαιώματα του WIPO – 2002.
    • Συνθήκη WIPO Performances and Phonograms – 1996.
  • Εγγραφή: Οι διαφορετικοί τρόποι εγγραφής συμφωνούνται ανάλογα με τον τύπο των πληροφοριών που πρέπει να προστατευθούν.
    • Συνθήκη της Βουδαπέστης – 1977.
    • Συμφωνία της Χάγης – 1925.
    • Συμφωνία της Λισαβόνας – 1958. Τέθηκε σε ισχύ το 1966.
    • Συμφωνία και Πρωτόκολλο της Μαδρίτης – 1891.
    • Συνθήκη συνεργασίας για διπλώματα ευρεσιτεχνίας (PCT) – 1970.
  • Ταξινόμηση: Οι χώρες που τηρούν αυτό το είδος συμφωνίας καταρτίζουν τα πρωτόκολλα για την ταξινόμηση καθενός από τα μητρώα.
    • Λοκάρνο Arrangement – 1968.
    • Συμφωνία της Νίκαιας – 1957.
    • Συμφωνία του Στρασβούργου – 1971.
    • Συμφωνία της Βιέννης – 1973.

Τέλος, η Σύμβαση του Παγκόσμιου Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας είναι το συστατικό όργανο του ιδρύματος. Υπογράφηκε το 1967 στη Στοκχόλμη και τέθηκε σε ισχύ το 1970.

Συμπερασματικά, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Διανοητικής Ιδιοκτησίας είναι ένας θεσμός που είναι υπεύθυνος για το συντονισμό των χωρών-μελών για την εγγύηση και τη διευκόλυνση της προστασίας της βιομηχανικής και πνευματικής ιδιοκτησίας.