Λειτουργικές δαπάνες

Λειτουργικά κόστη είναι αυτά που βαρύνουν μια επιχείρηση για την άσκηση της κύριας παραγωγικής της δραστηριότητας. Αυτά καταγράφονται στους λογαριασμούς.

Λειτουργικές δαπάνες

Στο πλαίσιο της λογιστικής, το λειτουργικό κόστος σχετίζεται με την ανάπτυξη της οικονομικής του δραστηριότητας.

Το κόστος ή το κόστος λειτουργίας, επομένως, θα είναι εκείνα που είναι απαραίτητα για την εκτέλεση της καθημερινής παραγωγής ενός οργανισμού.

Τα λογιστικά βιβλία αντικατοπτρίζουν αυτά τα κόστη προκειμένου να δείξουν ένα ακριβές μέτρο της πραγματικής κερδοφορίας ενός έργου.

Με άλλα λόγια, να δώσουμε μια αληθινή εικόνα του τι σημαίνει για τον οργανισμό η απόδοση μιας συγκεκριμένης επιχειρηματικής δραστηριότητας από οικονομική άποψη.

Πρακτική εφαρμογή λειτουργικών δαπανών

Οι εισροές και εκροές χρημάτων που καταγράφει μια εταιρεία όταν αναλαμβάνει τα λειτουργικά της έξοδα θα αποτελέσουν το συνολικό λειτουργικό κόστος.

Έτσι, δεν θα περιλαμβάνονταν άλλες δαπάνες, όπως αυτές που ονομάζονται «μη λειτουργικές», καθώς και αυτές που πραγματοποιούνται για την ανάπτυξη άλλης δραστηριότητας που δεν είναι η κύρια της εταιρείας.

Ένα παράδειγμα αυτού είναι το λογιστικό αρχείο άλλων δραστηριοτήτων που πραγματοποιήθηκαν, όπως η εφαρμογή πολιτικών που σχετίζονται με την ΕΚΕ ή η πολιτιστική χορηγία.

Από λογιστική άποψη, θα είχαμε ότι τα λειτουργικά έξοδα θα ήταν το άθροισμα των λογιστικών εγγραφών που κατευθύνονται στα έξοδα πωλήσεων, τη διοίκηση της εταιρείας ή τα οικονομικά έξοδα.

Κύρια χαρακτηριστικά του λειτουργικού κόστους

Σε σύγκριση με άλλες μεθόδους κόστους ή εξόδων που είναι κοινές στην καθημερινή λογιστική, οι πράξεις έχουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά γνωρίσματα:

  • Παραγωγική δραστηριότητα : Για την άσκηση της κύριας δραστηριότητάς της, κάθε επιχείρηση επιβαρύνεται με έξοδα που προέρχονται από τη χρήση πρώτων υλών και από αγορές διαφόρων εμπορευμάτων.
  • Υποδομή : Η βιασύνη για την πραγματοποίηση μιας δραστηριότητας συνεπάγεται κόστος αγοράς ή ενοικίασης ακινήτων, μηχανημάτων ή εργαλείων.
  • Ενεργειακά οφέλη: Δαπάνες όπως αυτή που αφορά την πρόσληψη ηλεκτρικού ρεύματος, νερού ή σύνδεσης στο διαδίκτυο που μας επιτρέπει να διαβάσουμε αυτό το άρθρο περιλαμβάνονται σε αυτήν την τυπολογία, εφόσον είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη της κύριας παραγωγικής εργασίας.
  • Εργατική φύση : Οι δαπάνες που σχετίζονται με την πρόσληψη προσωπικού και τις περιοδικές αποδοχές τους είναι λειτουργικές. Οι πιο εμφανείς είναι οι φόροι εργασίας, τα έξοδα επαγγελματικής κατάρτισης ή οι μισθοί.
  • Περιοδικότητα : Όπως και με άλλους τύπους δαπανών, αυτά μπορούν να καταγράφονται συνεχώς ως σταθερά ή, επίσης, ως μεταβλητά.
  • Ανθεκτικότητα : Αυτά τα έξοδα ρουτίνας προκύπτουν μόνο όσο διαρκεί η δραστηριότητα που αναπτύσσουμε. Όταν μια επιχείρηση τελειώνει, αυτά τα έξοδα το κάνουν μαζί της.

Από λογιστική άποψη, τα λειτουργικά κόστη περιλαμβάνονται επίσημα σε έναν προϋπολογισμό λειτουργίας.

Αυτό το έγγραφο διευκολύνει τους οργανισμούς να προβλέπουν, από οικονομική άποψη, τους πόρους που θα διατεθούν κατά την εκτέλεση της κύριας εργασίας τους.

Εταιρείες όλων των μεγεθών είναι επιρρεπείς σε τέτοιου είδους κόστη. Αν και είναι αλήθεια ότι σε ένα ψηφιακό πλαίσιο, όλο και περισσότερες εταιρείες πραγματοποιούν τη δραστηριότητά τους με μικρό όγκο από αυτές.

Λειτουργικό κόστος ως λογιστική αναπαράσταση του λειτουργικού κόστους

Στην καθομιλουμένη, αυτή η έννοια είναι επίσης γνωστή ως λειτουργικά έξοδα.

Από την άλλη πλευρά, είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι οι λειτουργικές δαπάνες αποτελούν, μαζί με το κόστος μεταφοράς, το λεγόμενο κόστος εφοδιαστικής.

Όλα τα λειτουργικά κόστη πρέπει να εμφανίζονται στους αντίστοιχους λογαριασμούς τους, που αντικατοπτρίζονται στο Γενικό Λογιστικό Πρόγραμμα. Στην πράξη, στο τέλος κάθε περιόδου, τα έξοδα αυτά πρέπει να διαγράφονται με επιβάρυνση στα αποτελέσματα.