Βυθισμένο κόστος

Τα βυθιζόμενα κόστη είναι εκείνα τα κόστη που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και δεν μπορούν να ανακτηθούν στο μέλλον. Περιλαμβάνουν χρόνο, χρήμα ή άλλους πόρους που δαπανήθηκαν για ένα έργο, επένδυση ή άλλη δραστηριότητα που δεν μπορεί να ανακτηθεί.

Βυθισμένο κόστος

Ένας σημαντικός κανόνας σχετικά με το μηδενικό κόστος είναι ότι δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στις οικονομικές επενδυτικές αποφάσεις. Αυτό, αφού αντιστοιχούν στο παρελθόν και αυτό που έχει σημασία είναι η αξιολόγηση μελλοντικών ευκαιριών κέρδους.

Σχετίζεται με το κόστος ευκαιρίας, επειδή το βυθισμένο κόστος είναι το κόστος που έχουμε αναλάβει κατά την επιλογή μιας εναλλακτικής λύσης. Αν έχουμε ακόμα χρόνο να διαλέξουμε την άλλη εναλλακτική, δεν έχει σημασία το (βυθισμένο) κόστος που επιβαρυνθήκαμε όταν επιλέξαμε την πρώτη, γιατί έχουν ήδη ξοδευτεί και είναι βολικό να κοιτάμε μπροστά και να εκμεταλλευόμαστε τον χρόνο.

Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι ανάμεσα σε δύο εναλλακτικές, να πάμε σινεμά ή να πάμε στο πάρκο για να απολαύσουμε μια ηλιόλουστη μέρα, επιλέγουμε να πάμε σινεμά. Αλλά μετά από μισή ώρα δεν μας αρέσει καθόλου η ταινία. Επομένως, αυτά τα έξοδα είναι το κόστος του εισιτηρίου για τον κινηματογράφο. Αν θέλουμε να ξανασκεφτούμε αν θα αφήσουμε τον κινηματογράφο και θα πάμε στο πάρκο, δεν πρέπει να λάβουμε υπόψη το κόστος εισόδου στον κινηματογράφο, γιατί το έχουμε ήδη πληρώσει και δεν πρόκειται να το πάρουμε πίσω.

Παράδειγμα μηδενικού κόστους σε μια εταιρεία

Ας υποθέσουμε ότι μια εταιρεία θέλει να λανσάρει ένα νέο προϊόν για το οποίο έχει αναθέσει μελέτη αγοράς με κόστος 5.000 ευρώ. Επιπλέον, έχει προσλάβει έναν σχεδιαστή για να φτιάξει ένα μοντέλο του προϊόντος σε μικρή κλίμακα, αυτό κόστισε άλλα 8.000 ευρώ. Σε αυτό πρέπει να προστεθεί ο χρόνος, η έρευνα και το μοντέλο κλίμακας, που χρειάστηκαν 6 μήνες για να ολοκληρωθεί.

Μόλις ληφθεί η μελέτη αγοράς και το μοντέλο, η εταιρεία δεν είναι πεπεισμένη ότι το προϊόν θα είναι επιτυχημένο. Τι απόφαση πρέπει να πάρετε; Πώς επηρεάζουν τα βυθισμένα κόστη;

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να αναγνωρίσετε είναι ότι τα έξοδα που πραγματοποιήθηκαν (13.000 ευρώ) είναι μηδενικά έξοδα, δεν θα ανακτηθούν και επομένως δεν θα πρέπει να επηρεάσουν την απόφαση για το προϊόν. Αν και υπάρχει η πίεση της επιθυμίας να ανακτηθούν τα χρήματα που δαπανήθηκαν, αυτό δεν θα πρέπει να παρεμβαίνει στην αξιολόγηση του εάν η επένδυση είναι καλή ή όχι.

Πολλοί επιχειρηματίες πέφτουν σε αυτό το λάθος, θέλοντας να ανακτήσουν το βυθισμένο κόστος, συνεχίζουν να επενδύουν σε έργα που δεν είναι κερδοφόρα.